Metruk binanın etrafında dolaşmaktayım, İçeri girme cesaretim henüz yok. O kadar yol, O kadar emek boşa mı gidecek? Yüzleşmenin en sert yüzü soğuk besbelli; Ayaz, kesikler atmaya hazır bedenime, Kırbacını çıkarmış... En kötü senaryoyu yazmanın şehvetiyle Gülümsüyor hislerime. ​Perişanlığın büyüsü aldatıcı, Hiç olmadığı kadar kırıcı ve isyankar. Nihai son kadar sıcağız birbirimize, Vedalara layık bir aşk kadar değerli... 4/6/2026 Pınar PEKĞÖZ
Yalnız seninle güçlüyüm. Sen olmasan bir anlamım olamaz. Sev beni.
Hepimiz, her birimiz hatalarımızın yükünü taşıyoruz.
uzaklar ilaçtır bazen yakınlarının açtığı yaralara... neyse kahve diyelim :) vakti şerifler hayr ola
Gazzeli Yetimlerin Annesi’ne…
Gazzeli Yetimlerin Annesi’ne… (Ferda Hanım’a ithaf…)
Şiir