Özlem Bayar
@ozlembyr
English teacher
İzmir
31 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Masada mavi mumlar yanıyordu. Mum ışığını severdi; geleneği, daha soylu yaşam biçimlerini, geçmiş zamanları hatırlatan her şeyi severdi.
Sayfa 80
Sadece ikimizdik, ormanın göbeğinde; gecenin, sabahın erken saatlerinin, ormanın ve hayvanların yalnızlığından oluşan, insanı her seferinde bir an için hayatta ve dünyada yolunu şaşırdığı, günün birinde bu vahşi, tehlikeli, tek ve gerçek yuvaya, ormanın, derin suların, hayatın bu kadim alanına geri döneceği duygusuna sürükleyen yalnızlığın ortasındaydık.
Sayfa 76
Çünkü dostluk ideal bir ruh hali değil. Dostluk katı bir kanun. Eski dünyada, üzerine büyük kültürlerin hukuk düzenlerinin kurulduğu en güçlü kanundu. Kişisel dürtülerin, bencilliğin ötesinde, insanların kalplerinde dostluğun kanunu yaşardı. Dostluk, erkeklerle kadınları umutsuz bir arzuyla birbirlerinin kollarına sürükleyen arzudan daha güçlüdür ve hayal kırıklığından muaftır, çünkü karşı taraftan hiçbir şey beklemez. İnsan dostunu öldürebilir ama iki kişiyi arasında çocuklukta oluşan dostluğu belki ölüm bile yok edemez: Onun anısı, tıpkı sessiz bir kahramanlığın anısı gibi insanların bilincinde yaşamaya devam eder. Öyledir de, bir kahramanlıktır, kelimenin sessiz, kadersel anlamında; yani içinde kılıç şakırtıları olmayan, her özverili insan eylemi gibi bir kahramanlık.
Sayfa 76
Biz dostluk; yoldaş, arkadaş, dert ortağı değil. Biz dosttuk; ve hayatta hiçbir şey bunun yerini tutamaz. İnsanı yiyip bitiren hiçbir tutku, sessiz, ölçülü bir dostluğun gücüyle dokunduğu kişilere verdiği hazzı veremez.
Sayfa 75