Özlem olkun
@ozlemlkn
Dizginlerini tutmakta zorlandığım yabani at gibi bir şeydim artık. Bıraksalar dünyayı koşacak haldeydim. Âşık olmuştum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Nasıl gidiyor Türkan? Dalgınsın yine" deyiveriyor, bakışlarında koşturan sarı çizgili kaplanları üstüme salıp beni tropikal bir yalnızlığın içine yolluyor, hemen arkasından içimi parça parça eden bir kayıtsızlıkla "Hoşçakal" deyip uzaklaşıveriyor, hayatına devam ediyordu. Orhan bana ne yaptığını bilmiyordu.
Nasıldı iki kişi olmak? Sen birini çok seviyorken onun da seni o kadar sevmesi neye benziyordu?
... onun küçük dünyasında hiçbir şeyden umut kesilmiyordu, tadilat bir türlü bitmiyordu.
O vakit onun anlattığı şeye artık kulak veremez, artık bilmediğim bir dil gibi yankılanan güzelim Türkçesinin kalbinin merkezine doğru bu nadir anlarda tek tek açtığı odalarda kendi kendime dolanır, onu neredeyse tanıdığımı, onunla sonunda tanış olduğumuzu düşünürdüm.