Öznur
@oznurbld
Gecenin Göz Bebekleri / Fabrika İşçisi Bir Kız, 2002
Ben hiçbir şeyi affetmiyor ve hiçbir şey için af dilemiyorum.
Demir ve Kan / Tutuklu, 1990
Ben mücadele ediyorum. Her gün tek başıma savaşıyorum. Hayatta kalıp, hâlâ yaşıyor olmanın utancıyla savaşıyorum. İnsan olmanın acımasız gerçeğiyle savaşıyorum. Ölümün bu gerçekten sıyrılmamı sağlayacak tek yol olduğu düşüncesiyle savaşıyorum. Siz, benim gibi bir insan olan siz, bana ne diyebilirsiniz?
Demir ve Kan / Tutuklu, 1990
Hakarete uğrayıp, mahvedilip öldürülmek, tarihte defalarca kez tekrarlanan bütün bunlar insanoğlunun kaçınılmaz kaderi mi acaba?
Demir ve Kan / Tutuklu, 1990
Bazı anıların açtığı yaralar kapanmaz. Zaman geçtikçe anılar bulanıklaşmıyor, aksine geriye bir tek o anı kalıyor ve diğer her şey yavaş yavaş yok oluyor. Renkli ampullerin birer birer patlaması gibi dünya kararıyor.
Demir ve Kan / Tutuklu, 1990
Eskiden kırılmaz camlarımız vardı bizim değil mi? Onlar cam mıydı emin değilim ama şeffaftı, sağlamdı ve gerçekti. Demem o ki ağabey, bizler kırılarak bir ruha sahip olduğumuzu gösteriyoruz değil mi? Gerçek camdan yapılmış insanlar olduğumuzu ispatladık.