- Şaraptaki balık -
@oznurdoglu
" Varlığına şiirler yazıyorum , hayaller kuruyorum, masallar yazıyor sessizce ağlıyorum kim bilir yokluğunda belki de destan yazar yastığımı okyanusa çeviririm."
35 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Mavi Ve Siyah
Yerde kan vardı yüreğinde yara… Vücudu titriyordu. Etekleri çamur olmuş baya üşümüştü. Dünyanın maviyi terk edip siyaha büründüğü şu saatler yıldızların genç kadının saçlarına döküldüğü saatlerdi. Ve belki de siyahın saatiydi…
Reklam
Mavi Ve Siyah
MAVİYDİ KADINI ANLATAN GECENİN SİYAHINDA MAVİNİN VE SİYAHIN UYUMU VARDI ŞİMDİ GÖZLERİNDE… YILDIZLARIN TANE TANE DÖKÜLDÜĞÜ SAÇLAR ŞİMDİ BİR DÜĞÜM OLMUŞ ÇÖZÜMÜ İSE BİR ÖLÜM OLMUŞTU YÜREĞİNDE…
- Bir renk vardı bilir misin?
- Ne rengi?
- Ölümün rengi…
- Siyah mı?
- Hayır mavi…
Mavi Ve Siyah
Genç kadın ormanın derinliklerinde kızını arıyordu. Tüyler ürpertici soğukta ıslak elbiseleriyle ve hala kanamakta olan doğum yarasıyla…
Aniden titriyordu vücudu buz kesiliyor, yüreği sıkışıyordu gecenin verdiği hüzün ve korku adeta ruhunu okşuyordu. Ruhların arşa yükseldiği dakikalar yaklaşıyordu… Genç kadın hissedercesine ardına baktı fakat kimse yoktu, soğuktan saçlarının kökleri donmuştu… Yüzü bembeyazdı. Beyaz elbisesinin etekleri çamura bulanmıştı. Ayakları kan revan içindeydi. Nereden geçse bir damla kan dökülüyordu. Yüzü paramparça olmuştu hayalleri gibi…
Saniyelerin dakikaları bıçakla kovalar gibi hızlı geçtiği şu saatler bir renge dönüşüyordu kadının yüzünde, kalbinde ve belki de merhametinde… Maviye dönüşüyordu gece maviye MASMAVİYE…
Kimin gözlerine baksam seni gördüm seni unutmak için çok kötü şeyler yaptım senin yaranı kapatmak için yeni yaralar açtım ve tuz bastım kanadı. Kendimden nefret ediyorum böylesine kötü bir şeyi nasıl yaptım ki onunla mesajlaşırken sanki seninle konuşuyordum öyle mutluydum ki kahretsin gerçeği onun gözlerine bakınca gördüm her sokak sana çıkıyor her yol ayrımı sana doğru çiçekli bir yol gibi yüreğimde çiçekler açmıştı senin gelişinin şerefine papatyalar güle dönüşüyordu… Özür dilerim yüreğimin sana açtığı gülleri başkasına verdim ve o güllerin üstüne bastı. Ezildi. Yok, oldu o kırmızı güller papatyalar soldu… Gökkuşağı yerini kasırgaya bıraktı içimdeki dünyada kıyamet koptu… Bütün bir şehir karanlığa gömüldü… Ağaçlar yerlerinden söküldü… Işıklar söndü… Yıldızlar teker teker döküldü… Ay paramparça oldu yüzünde sonra… Sonra ne mi? Oldu…
Dünyam yıkıldı. Dünyamız yıkıldı ama ikimizin başına değil sadece benim başıma yıkıldı ama biliyor musun o kurduğumuz dünyayı sadece ben kurmuşum sen hiçbir şey yapmamışsın sadece izlemişsin şimdi de sadece benim başıma yıkıldı. Ve sadece ben enkaz yığınlarının altında kalmışım.
Yalnız seni sevdim bu kadar, istikbalimi senin için yerle yeksan ettim sevgiler büyüttüm sana kalbimde gözyaşlarım senin için döküldü yanaklarımdan biliyorum vazgeçtim artık senden ama unutmadım,