Hikmet sahibi yaratıcının, bir peygamberi insanlara göndererek onları niçin yarattığını ve onlardan neler istediğini bildirmesi de sonsuz hikmetinin gereğidir. "Güneş ışığı, ışık, gündüzü gerektirdiği gibi kainattaki hikmetler de Risalet-i Ahmediyeyi (sav) gerektiririr."?
Eğer peygamberler olmasaydı, Rabbimizin; Rahim (merhamet eden), Kerim (ikram eden), Mün'im (nimet veren), Cemil (güzel), Gafur (günahları affeden), Settar (kullarının hatalarını örten) gibi daha pek çok isim ve sıfatlarını nereden bilebilirdik! Zira Kur'an, bize Rabbimizin pek çok isim ve sıfatlarını sevgili Peygamberimiz (sav) vasıtasıyla bildirerek, "En güzel isimler ise Allah'ındır." buyurmuştur.
Bir kitap düşünelim ki müthiş manalarla dolu olsun. Her sayfasında, her satırında, her kelimesinde, her harfinde hatta her noktasında müthiş anlamlar yüklenmiş olsun. Bu kitabı ders verecek bir öğretmen olmadığı takdirde, elbette bu kitap hiçbir kıymet ifade etmez. Manasız sayfalardan ibaret olur. İşte peygamberler de kendilerine Rabbimizden gelen vahiyle şu kâinat kitabının anlamını bize öğretirler, kâinat kitabını anlamsızlıktan kurtarırlar.