Sırrın senden bile güzel çünkü,senden bile özel.Sırrın bir billur kadeh,kırılmasın diye yüreğimde taşıyorum.Sırrın nazenin bir mum alevi,sırf yanmaya devam etsin diye karanlığı gündüze yeğliyorum.Kimse bilmiyor,bilmesi de gerekmiyor.Hem kim ne anlar? Ateş bu,hep düştüğü yeri yakar.Bense ne bir şeyleri değiştirmek peşindeyim,ne bir yere varmak.Ne sahip olmak derdindeyim,ne kendimi kanıtlamak.Herşey olduğu gibi kalsın istiyorum.Ben hep bir sıfır mağlup olayım;sen hep uzak bir hayalden ibaret.Sen olduğun gibi kal. Ulaşılmaz. Dokunulmaz. Koklanılmaz. Ben olduğum gibi.
Stefan zweig'in intihara meyli nedeniyle sonunu hikaye baslamadan sezebildiginiz bir anlatimi var.Bu okudugum 4.zweig kitabi.Her kitapta bir yabancinin anlatimi yada bir olayi bir hayati kurgulamis.Tarz olarak akici bi anlatim.Merak uyandirici.Genelde mutsuz bitiyor ve belki de hikayelerine son bulamayan Zweig kendi hayatinin da sonunu goremediginden intiharla sonlandirdi?
Amok kosucusunda bir insanin kör kütük birseye saplanisini gordum.Biraz sosyopat duzeyde takinti olarak uzerine dusmesini.Amok kosucusu tabiri de burdan geliyor.Sonunu dusunmeden pesinden gitmek gibi delilik gibi bir sey.Hepimizin bunu yapmak istedigi durumlar vardir.Bunun pesinden gitmeliydim sonuna kadar diye.Zweig iyi bir ders veriyor,bosverin gitmeyin sonu iyiye cikmaz diyor belki de.
Amok KoşucusuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2021134,7bin okunma