Biten çağın resmi ,başlayan yeni çağın ufkunu barındırıyor. Bazen susmak da bir dilse, fotoğraflar bu dili kullanarak,zamanın
sildiği yüzleri bize taşıyor .Bize ve bugünümüze. Pencere kenarında babasını
bekleyen bir çocuk,yolda görünmeyeni düşünür, onun değerini bilir. kendi gerçeklerini arayan anne ve babalar , İnsanın yok edilemeyen sevgisini kalplerinde taşır; her şeye rağmen.
Umudunu yitirmeyen o insanlardan öğreniriz.Hayatlarımız geçmişten bağımsız değil , yalnızca geçmişin insafına da terk edilemez.Aslolan ,oradaki izlerle varacağımız gelecektir..
Tarkovski ," Sinemanın gücünün kaynağı, onun zamanı ,bizi her gün hatta her saat saran gerçekliğin maddesine çözülmez ve hakiki bağlarla bağlamasıdır " İnsan vicdanı da zamana bağlıdır ve yalnız onunla var olur.Bellek vicdan demektir ve unutmaksa vicdansızlıktır.Sinema unutmayı bozan bir sanattır ve bu yüzden çok kıymetlidir.