Ben umudumu” Kün” emri ile büyüttüm. Sabretmek, umudu büyüttü.Umut imkânsız görünenleri küçülttü.Umut aşıdır insanın. Umut, zamandan önce doğar.Zamanla olmaz, duayla olur her şey çünkü. Vaktinden önce olmaz hiçbir şey.Alnına yazılmış olan bir şey, sen ne kadar uzakta olursan ol, sen ne kadar farklı olursan ol, sen ne kadar kaçarsan kaç ya da ararsan ara, O gelir seni bulur.Elinden geleni yaptıktan sonra beceremediysen, Kalbin den geleni yap, dua et..Yeter ki Allah istesin.
Dili olan konuşur, derdi olan susar.Çünkü dert insanı dile getirmez.’Susmak huyların efendisidir’cümlesi.O aklıma geldikce susarım, konuşmam.Çünkü söz gümüş ise, sükût altındır.
Beklediği Kapının Anahtarı Sensin
Aşk ile isteyin.Teslimiyet gösterin. Gözler ki, ayna tutar kalbe, Arar insan.Aradığını ya bir ahu gözün sol yanına düşen göğüs kafesinde, ya bir kitabın altı çizili sözcüklerinde, ya bir avuç duanın içinde ya da büyük bir imtihan zelzelesinde bulur.
“Bir insana dua etmek, O’nu Allah’a sıkça bahsetmek demektir.” O yüzden azizim, güzel yerdir dualar.Asla bir insanın duasından mahrum kalacak kadar soğutmayın kendinizden.Ümitler, dualardan doğar.Ümitvar olan.