İnsan her yönüyle buğday gibi. Kimi tohumu ekersin, biter buğday olur toprağın bağrında;kimi tohumlar da yitip gider. Kimi insan doğar, adam olur;kimi insan doğar, duman olur. Buğday emeksiz ekmek olmaz insan da gayretsiz adam olmaz.
Bahar gelince meyve dalları çiçek açar sonra dökülür o çiçekler, çiçeklerin dökülmesi meyve vereceğine delalettir. Çiçek gibi dökülmeden meyve veremezsin, sonbaharda yaprak gibi yere düşersen bahardan nasiplenirsin. Yün paralanmadan nasıl iplik olur, cam karalanmasa nasıl ayna olur, insan imtihan olmadan nasıl kul olur?