Özlemce
@ozzlemce
236 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
... zaman hiçbir yarayı sarmaz. Üzerine o incecik örtüsünü serer de insanın yaralarını görünmez kılar belki ama işte, hepsi o... Yaran yıllar geçse de içeriden yanmaya, kanamaya, büyümeye devam eder. Ta ki sen zamanın örttüğü o örtüyü çekip alıncaya ve seni tüketene kadar kanamasına izin verinceye dek.
Zaman yaraları saran bir lütuf mudur yoksa başlı başına başka bir yara mı?
Nasıl olursa sabah olur, hayrolurdu...
Olur muydu gerçekten?
... zamanı geldiğinde ben de anlayacaktım anneliğin yürekteki bir sızıya bir ömür gebe kalmak olduğunu...
"Sizi dokuz ay karnımda taşıdım," dedi. "Ancak işim bitti mi sandın? Bitmez... Anne olunca anlayacaksın, karnında taşımak ne ki? Asıl zor olan, bir ömür kalbinde taşımak evladını. İster yanında olsun ister uzağında, aldığı her nefesin ağırlığını taşımak omzunda. Korkmak annelik... Hem de ne korkmak! Olur da bir gün o nefeslerden birinin , seninkinden önce kesildiğini hissedersin diye ölesiye korkmak. "