Yalnızlığım mı, korkutmuyor artık dehlizleri?
Karanlıklar yırtmıyor artık perdeleri.
Yaşam; doyumsuz, şımarık bir çocuk gibi,
Uslu durmaktan yorulan bir beden sanki.
Acı, bir son çiçekleri sular gibi;
Son nefes ağırlığıyla yok olmaya hazırlanıyor sanki..
16/6/2026
P.p