Bir dostu unutmayı üzücü buluyorum. Herkes gerçek bir dosta sahip olamaz. Eğer dostumu unutursam, rakamlardan başka bir şeyle ilgilenmeyen büyüklere benzerim.
Eğer büyüklere, "Pencerelerinde sardunyalar ve çatısında güvercinler olan pembe tuğlalı, güzel bir ev gördüm..." Derseniz, bu evi gözlerinin önünde canlandıramazlar. Onlara söylemeniz gereken şudur: " yüz bin franklık bir ev gördüm." İşte o zaman, " Ne kadar güzel!" Diye bağırırlar.