Hitler bu sirləri ölənə qədər öz daxilində gizlədəcək… və bir gün etiraf edəcəkdi ki, “ daxilimdə olan sirlər çox ağır sirlərdir, onları kiməsə açıb-ağartmaq mümkün deyil ”.
Hitler yazır:
“ O dövrdə mənim məşuqələrim yalnız qəmginlik, kasıblıq və aclıq idi. Mənim gənclik illərimi heç bir gözəl sözlə təsvir etmək mümkün deyil”.
Bə özünün etirafına görə , o dövrdə ən çox aclıqdan əziyyət çəkir:
“ Aclıq heç vaxt məni tərk etmirdi, məni bir saniyədə olsun tək buraxmırdı və mənim bütün işlərimə qarışırdı. Mən canavar kimir həmişə ac olurdum”.
Yebiyetmə yaşlarından başlayaraq ölüm tanrısı Votana olan pərəstişi və onun məftun edən Vaqnerin musiqisi damla-damla Adolfun qanına keçib onu zəhərləyəcəkdi.