Suçlu yok hiçbir zaman. Sadece inanılmış olanlar sonucu yapılmış bilinçsiz seçimler var. En yargıladığımız insanın dahi inandıklarına bir an olsun inansak, ayni onun gibi davranırız. İnançlarımız neyse oyuz çünkü.
Hep sevgi de, şefkatte kal. Kucakla kendini 'ne verebilirim?' de. Göreceksin öyle adildir ki düzen, vermeyi seçtiklerin ne ise, seni onlarda bollukta tutar.
Bütün mesele şudur: odaklandığın neyse onunla bir olursun, o olursun. Bu alemde kim olmayı seçiyorsan, deneyimlemen için yaşam sana onu misliyle sunar.
Çünkü şükrettiğin an, var olana odaklanıyorsun demektir, yoksunluk yok demektir, hooop merkezdesin, evdesin demektir. O zaman otomatikman yaşam dengede, hayrına akar. Çok önemlidir şükretmek!
Arada sallanacağız, arada düşeceğiz ve bu olduğuna şükredeceğiz. Yaşam bizi bir hikayemizle daha yüzleştirdiği için, o her neyse onunla göz göze gelip, temizleyip biraz daha gerçekte yaşayabilme fırsatını yakaladığımız için şükredeceğiz.