Ölü bir kentin meydanında durup kırmızı ayakkabıları bağlıyorum...
Bana ait değiller,
anneminler.
Ona da annesinden kalmış.
Bir aile yadigarı gibi elden ele geçmiş ama yüz kızartıcı mektuplarmışçasına gizlenmişler de.
Ait oldukları evler ve sokaklarda gizlenmiş tıpkı bütün kadınlar gibi...
Yeni bir şeyi tekrar etmek ve büyütmek için en iyi topraktır dip. Bu anlamda dibe vurmak, son derece acı verici olsa da, aynı zamanda tohum ekmenin zeminidir.