Bu dünya... güçlünün dostum. Varoluşumuz, güçlünün güçsüzü yutarak güçlenmesine dayalı. Böyle olması da doğal. Bu düzende tavşanların ne olduklarını bilmeleri, kurdu güçlü diye bellemeleri gerek. Savunmanın bir yolu kurnazlık. Kurdun yakınına geldiğini gören tavşan, kurnazlığa sıvanır, korkar, delik açıp içine saklanır. Çeker ve sürdürür yaşamını. Yerini bilir. Kurdu savaşa çağırmaz tabii. Akıllıca bir iş olmaz çünkü, değil mi?
Ben istekli ve arzu dolu ölecektim, bıkkın ve umutsuz yaşamak yerine. Ruhumun derinliklerinde aşkı ve güzeli arzulamayı istiyorum ve insanların en perişanını mutlu görmeyi.
Dün bana, hayat dairesinde kararsızca dalgalanan bir zerreymişim gibi gelirdi. Oysa bugün, çok iyi biliyorum ki ben o dairenin kendisiyim. Düzenli zerreleriyle hayat, bütünüyle bende devinmektedir.