Çağla
@paikea
sen hiç üzülme, asla ziyan olmazsın sen
174 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
“Hepsine hükmedecek tek bir kitap.” Yüzüklerin Efendisi serisi benim için böyle bir eser: türünün en iyisi, eşsiz, benzersiz.. (Abartmayı hiç sevmem.) Bu seriye veda etmek beni her seferinde üzüyor.
Öncelikle az okunmuş bir kitap olduğu için bu incelemeyi yazma gafletinde bulunuyorum. Kitabı, beğenmediğim çevirisinden bağımsız olarak yorumlamaya çalışacağım; gerçi bu pek kolay değil, çünkü çeviri her şeydir.
Neyse. Çok büyük beklentiler içerisine girmezseniz okunabilir bir kitap.
Cherly, çok sevdiği annesinin kaybı ile derinden sarsılır. İlerleyen süreçte evliliğinin bitişi ve ailesinden uzaklaşması gibi sorunlarla yüzleşir. Tüm bunlarla baş edebilmek için her şeyi arkasında bırakır ve tüm yükünü sırtına alarak kilometrelerce yol yürümeye karar verir.
Evet, bu bir yol kitabı.
Cherly, aslında yalnız kalmak ve hayatında onu parçalayan her şeyi yeniden bütünleştirmek için yola çıkar. Zaman zaman vazgeçmeyi düşünse de, yolun getirmiş olduğu fiziksel-ruhsal her türlü zorluğu kabul ederek yürümeye devam eder. Yol boyunca aldığı kararlarla, kayıplarıyla ve korkularıyla yüzleşir. Nihayetinde hayatını olduğu gibi kabul etmeyi ve bunun aslında her şey olduğunu anlar.
Bazen yollar insanı korkutur, yalnız hissettirir. Bu kitap, korkularımızla yüzleşebilmemiz ve cesur olmamız için bir ışık yakıyor.. ya da en azından yakmaya çalışıyor. Cesarete ihtiyacım olduğunda, belki bir kez daha kitaba şöyle bir bakarım.. ya da bakmam, kim bilir.
Kitap, kendisinin adını bile bilmeyen, onu hiçbir koşulda tanımayan ve asla hatırlamayan bir adam için yazılmış mektuplardan oluşuyor. Kadın, adamın hayatına birkaç kez alelade biri olarak girip çıkıyor. Hatta çocukları bile oluyor ama adam bunu bile bilmiyor.
Şimdi, aşık olmakla ilgili yorum yapacak en son kişi falan olabilirim ama yine de yapacağım. Aşkın, varoluşu itibarıyla tek bir formu olduğunu düşünmüyorum hele ki masalsı ve pürüzsüz bir duygu hiç değil. İnsanı kendini bile tanımayacak raddeye getiren; tutku, acı, keder, mutluluk, çöküş, dibe batış ve yeniden doğuş gibi duyguları içinde barındıran, hem büyüleyici hem de çok zehirli bir his. Kadıncağız da bu zehirli hissin kurbanı oluyor ne yazık ki. Kitabı altı yıl önce ilk okuduğumda üzülmüştüm şimdi hem üzülüyor hem de çok kızıyorum. Kimse, kendisinin adını bile bilmeyen birini bu denli kendinden vazgeçecek kadar çok sevmemeli bence. (sevmeyin)
Kitabın sonunda da adam mektupları okuyunca bir umut hatırlar diye bekledim ama gerçekten hatırlamadı hıyar..
Bu arada, Stefan Zweig’in kadın bakış açısıyla karşılıksız aşkı böylesine gerçekçi ve derin bir şekilde anlatabilmesi gerçekten takdire şayan.
Not: Annie – Anthonio şarkısını dinlerken aklıma bu kitap geldi. Şarkı direkt bu kitap üzerine mi yazıldı bilmiyorum ama okurken kitabın arka fonunda bu şarkı çalıyor. İlgilisine duyurulur.
open.spotify.com/track/1MCpVJ7tF...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Bu kitap ile ilgili bir inceleme yazmam normalde ama güzelleme yapanları görünce gerçekten hayrete düşüyorum.
Ben çok spontane bir şekilde öncelikle müzesine gitmiş bulunduğum için, (müze fikri fena değil bu arada) bir okuyayım belki güzeldir dedim. Keşke demeseymişim çünkü bu kitap benim için tam bir hayal kırıklığı. Kitaptaki Kemal abimiz benim gözümde aşık falan değil, kendisi son derece ağır saplantılı toksik bir insan. Füsun'un peşinden ısrar kıyamet koşması benim içimi öyle bir baydı ki.. Ayrıca Füsun'un da kendisini sevdiğini hiç sanmıyorum. Yani en azından bana öyle hissettirmedi. Okurken o kadar rahatsız oldum ki kitabı zar zor bitirdim. Yani bu kitap olmasa da olur.
Kitabı aylar önce almıştım ama Sylvia'nın hayat hikayesini bildiğimden dolayı okumayı hep erteledim. Ama nereye kadar..
Öncelikle kitabın dili oldukça akıcı, ancak içerik için aynı şeyi söylemek maalesef pek mümkün değil.
Kitap, zeki ve başarılı bir öğrenci olan Esther Greenwood’un bir moda dergisinde çalışmaya başlamasıyla birlikte gelişen olayları anlatıyor. Fakat ilerleyen süreçte iş baskısı, toplumsal beklentiler ve karmaşık ilişkilerin ağırlığı onu derinden yıpratıyor ve bu yük, ne yazık ki bir intihar girişimiyle sonuçlanıyor.
Kitap depresyondaki bir insanın neler hissettiğini, iç dünyasını, kaygılarını, hayata karşı tutumunu ya da tutunamayışını çok net anlatıyor. Kısaca Esther'in bir sırça fanusta sıkışmasını ve oradan kurtulmak için nasıl çırpındığını görüyoruz.
Okurken bu sırça fanustan hayattayken kurtulmak mümkün müdür diye uzun uzun düşündüm. Evet zor. Çok zor. Ama zor da olsa bir şekilde içeride nefes almanın yolunu bulmak gerektiğini düşünüyorum. Tşk.
Sırça Fanus 
Sylvia Plath
Sırça Fanus Sylvia Plath