Evlenip yuva kurmak bir hedeftir. Anlayışlı bir eş olmak ise değer.
Okulu bitirmek bir hedeftir . Öğrenmeye açık olmak ise değer.
Terfi etmek bir hedeftir. Çalışkan olmak ise bir değer .
Bizler , bizi hedef odaklı olmaya yönlendiren bir dönemde yaşıyoruz . Sürece önem vermek çoğumuza yabancı . Çoğumuz daha çok sonuç odaklıyız ; kendimizi daha iyi hissetmeye , daha iyi görünmeye , daha fazla kazanmaya odaklıyız. Bizlere yapılacaklar listemizdeki maddeleri tamamlarsak daha iyi bir hayatımızın olacağı öğretiliyor. Hayatımızı çocukluktan miras bu düstur doğrultusunda sürdürüyoruz .
“Ama “ keskindir . “Ama “ , sen varsan ben olamam demektir . Hareket etmek için duygunun geçmesini , düşüncenin değişmesini önkoşul bellemektir. “Ama “ hayat ile arana tek kelimelik bir duvar örmektir. Gücünü toplamak için verdiğin mola yerinden ziyade yolculuğuna son vermektir. Arzu etmediğin bir yere yerleşmektir. Oraya saplanıp kalmaktır. “Ve” özgürleştirir bizi . Duygu ve düşüncelerinin esaretinden kurtarır bedeni . Hafifletir. Bir duygu ile , bir düşünce ile birlikte - ne kadar bize rahatsızlık verse de - hareket edebileceğimizi gösterir. Zordur zor olmasına ve mümkündür . “Ve “ zihnimizle aramıza mesafe koyar . Farklı olasılıkların farkına varmamızı sağlar.