Panda Bey
@pandabeyefendi
Ankara
28 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Derdini kimseyle paylaşmadığı için, olmayacak şeyler yapmış, çoğu zaman da kendini ele güne rezil kepaze etmişti. Ama o bütün bunlardan hiç mi hiç rahatsızlık duymamıştı. Aksine, aklına koyduğunu yapmış, insanların ne düşündüğünü umursamamıştı.
Ama bir kerecik olsun geriye dönebilsem, diyorum bazen. Kalbimi tornaya yatırır, dinlendirir, çiçeklerle sarmalar, güzelce tamir ederdim. Pişmanlıklar bir kere olsun işe yarasın isterdim. Dualar eder, adaklar adardım. Faydasız. Bunu da adım gibi biliyorum işte. Bilmesem ne değişirdi? Hiç. Kendim kadar bir hiç. Sonuç olarak ne yaparsam yapayım geriye dönemiyorum. Gördüğünüz gibi, yuvarlanıyorum olduğum yerde.
Hayatla baş başa kalınca gerisi geliyormuş. Anladım. Sen sen ol, şimdiyi sev. İnan bana. Denemekten zarar gelmez. Gelir mi? Haklısın. Yine de emin olamayız. Kalan zamanla derdim yok gerçi. Ne de olsa sayılı gün. Geçer. Şimdiye kadar nasıl geçtiyse bu da öyle geçer. Duvar saatlerinden, kol saatlerinden, masa saatlerinden anlarız bunu. Diğer her şey kendi halindedir nasıl olsa. Biliriz. Hem de öyle iyi biliriz ki bilmezden gelmenin büyüsüyle devam ederiz. Başka çaremiz yoktur. Olsa denerdik. Mutlaka göze alırdık o riski.
İnsan, bir şeylerden vazgeçince yükünü olduğu yere bıra kırmış. Salyangozların yaptığını yapar, yağmurlu havayı beklermiş yola çıkmak için. Görüyorsun işte, sürünmek için bile haklı sebeplerin olması lazım.