Mann'ın ölümünden önceki verdiği son eserdir Aldanan Kadın. Çoğu inceleme de Mann'ın bu kitapla Nobel Edebiyat Ödülü aldığını yazmışlar ama bu doğru değil. Kendisi 1929 yılında Buddenbrooklar kitabıyla bu ödüle kavuştu. Öncelikle kitap, yazarın bir önceki kitabı Venedik'te Ölümle çok aşırı benzerlikler taşımaktadır. Ölüm motifi, genç- yaşlı ilişkisi, V. Ö.'de ki gondolcu ve burdaki kırmızı sakallı adam motifi bile aynı. Kırmızı aslında yine bir ölüm sembolüdür. Mann, sürekli bunu okuyucunun gözüne sokmuştur. Yine mitolojik karakterleri de görebiliyoruz. Yazar, yine okuyucusunu kandırıyor ve sonunda beklenmedik bir olay koyuyor. Kendisi buna scherze (şakalar) adını veriyor. Birnevi okuyucuyla oyun oynuyor. Kitapta sıkça doğaya,ruh ve fiziksel üzerinden bir sürü felsefik konuya değinilmiş. (SPOILER) --Normalde anne kızını vazgeçirmeye çalışır ve mantıklı konuşan olur ya burada tam tersi :) Kızı annesine akıl veriyor ve dinliyor. Konuşmalarıyla püf noktalari bize söylüyor aslinda. Mesela babasinin ve kardeşinin benzediğini, annesinin bu duygularının yaşamına ters olması ve karşısındaki oğlana anaç tavırlarla yaklaşmasını istemesi. Rosalie'nin aşkın doğa tarafından kendisine verilen armağan olarak görmesi,kendisini Incil'de ki Sara (yaşı oldukça büyükken kendisine çocuk armağan edilmiş) ile özdeşleştirilmesi ve en sonunda güvendiği bu düşünceden darbe yemesi oldukça şaşırtıcı. Kendisine geri verilen 'özel gün' ile tekrar tam insan olduğunu düşünüyordur. Ancak sonunda bu yaşadıklarının tamamen başka bir hastaliktan olduğunu görüyoruz. Oldukça etkileyici ve güzel kaleme alınmış bir novelle. Kısa ve öz, Düsseldorf ve Hofgarten tasvirleriyle orada gibi hissediyorsunuz. Kesinlikle okumaya değer.

Aldanan KadınThomas Mann · Can Yayınları · 20121,909 okunma