"Ölüm, kalım, öldürme... En çok duyduğum sözcükler... Ölüm, öldürme, yangın ve yıkım.. Burada en kolay şekilde gerçekleşen şeyler bunlar, en kolay şekilde... Neden peki? Ölüm ekmek ve suya dönüşmüş, havaya ve soluğa... Neden? İnsan, insan hayatı ucuz burada, çok ucuz... Neden? Burada ölçüt hayat değil, ölüm... Niye?"
"Ne yapacağım? Parçalandım, kayboldum. Hayat ölü. Hayatımın parçaları dağıldı karanlıkta. Her biri bir tarafta. Uyku yok, yemek yok, dost yok, arkadaş yok, iş yok, uğraş yok, kök yok, hayat yok. Bu parçaları, kırılmış çömlek parçaları gibi dağılmış parçaları nasıl bir araya toplayacağım? Nereye doğru gidiyorum? Ne yapayım? Ne yapabilirim?"
"Önemli olan şey aşktı, sevgiydi. Kevok da buna inanıyordu; aşk ve sevgi en paslı kilitleri bile açabilirdi... Aşk ve sevgi; bütün dünyanın en eşsiz saflığı..."