Aslı
@papatyasli
“Örgütsel Bağlılık” üzerine yazdığım akedemik kitabım yakında yayınlanacak.
Laborant / IBM SPSS Uzmanı
ASBÜ intern research assistant
Ankara
Ankara, 12 Ağustos 1993
69 okur puanıAralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı kitaplar okurken değil, bittikten sonra insanın içine çöker. Genç Werther’in Acıları benim için tam olarak böyleydi. Werther’i okurken bir aşk hikâyesinden çok, duygularını yönetemeyen bir insanın iç dünyasına girdim. Aşk burada romantik olmaktan ziyade yorucu ve ağır. Werther’in her şeyi bu kadar derin yaşaması bazen empati kurdurdu, bazen de “keşke biraz durabilseydi” dedirtti. Goethe, aşkı yüceltirken aynı zamanda onun insanı nasıl tüketebileceğini de hissettiriyor. Kitap bana şunu düşündürdü: Her duygu bu kadar büyütülmeli mi, yoksa insan kendini de korumalı mı? Etkisi uzun süre kalan, duygusal olarak zorlayan bir eser.
Bir solukta severek okudum diyebilirim
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,2bin okunma
Reklam
Goethe’nin 
Faust ‘u okurken insanın kendisiyle yüzleştiği ağır ama çok güçlü bir metin. Faust’un bunca bilgiye rağmen hayattan tat alamaması, sürekli “daha fazlası”nı istemesi çok tanıdık geliyor. Mefistofeles’le yaptığı anlaşma aslında şeytanla pazarlık değil de insanın kendi zaaflarıyla yaptığı bir hesaplaşma gibi. Özellikle Faust’un iç sıkıntısı, boşluk hissi ve arayışı metni felsefi olduğu kadar insani de kılıyor.
Kitap kolay ilerlemiyor ama durup düşündürüyor. Gretchen’in hikâyesiyle birlikte iş daha da sarsıcı bir hâl alıyor; masumiyet, suçluluk ve pişmanlık çok çarpıcı veriliyor. Faust, bana göre “iyi mi kötü mü” sorusundan çok, insanın neden hiç tam olarak yetinemediğini anlatıyor. Bitirdiğimde aklımda kalan şey şuydu: İnsan hatalarıyla, düşüşleriyle ama aramaktan vazgeçmediği sürece hâlâ umut taşıyor.
Faust ‘u okurken insanın kendisiyle yüzleştiği ağır ama çok güçlü bir metin. Faust’un bunca bilgiye rağmen hayattan tat alamaması, sürekli “daha fazlası”nı istemesi çok tanıdık geliyor. Mefistofeles’le yaptığı anlaşma aslında şeytanla pazarlık değil de insanın kendi zaaflarıyla yaptığı bir hesaplaşma gibi. Özellikle Faust’un iç sıkıntısı, boşluk hissi ve arayışı metni felsefi olduğu kadar insani de kılıyor.
Kitap kolay ilerlemiyor ama durup düşündürüyor. Gretchen’in hikâyesiyle birlikte iş daha da sarsıcı bir hâl alıyor; masumiyet, suçluluk ve pişmanlık çok çarpıcı veriliyor. Faust, bana göre “iyi mi kötü mü” sorusundan çok, insanın neden hiç tam olarak yetinemediğini anlatıyor. Bitirdiğimde aklımda kalan şey şuydu: İnsan hatalarıyla, düşüşleriyle ama aramaktan vazgeçmediği sürece hâlâ umut taşıyor.