"Hayatta kaldığıma şükretmiştim. Berbat bir korkağım ben, ölmek istemiyorum, yaşamı büyük bir tutkuyla seviyorum; yaşama ne kadar bağlı olduğumun farkında değilmişim daha önce. Buradan kurtulursam, asla eskisi gibi olmayacağım."
"Yaptığımdan ötürü beni deli yerine koyuyorsunuz. Ama deli değilim. Yalnızca, yani... işte sizden başka kimsem yok. Sizden başka tanımak istediğim kimse olmadı."
"Aşırı güvensiz olduğum için kusura bakmayın" dedim "Ama siz yaşamımı çekilir kılan tek varlıksınız." Böyle bir şey söylemenin hiç de zamanı değildi; ama onu orada öylece dikilirken görünce dayanamadım. "Eğer giderseniz herhalde canıma kıyardım."