İnsan hem kendisi hem de bir başkasıdır; kendimizi tepeden tırnağa bildiğimizi sanırız, sonra birden bakarız ki, kılıfımız sıyrılır, içini doldurandan tamamen yabancı bir hale gelir. Tam bakmaktan bıktığını sandığı bir anda, insan karşısındaki görüntünün kendisi olmadığı görür.