Âişe (r.anhâ) şöyle rivâyet etmektedir: Ben kızgın olduğum bir anda Resûlullâh (s.a.v.) yanımıza girdi ve şöyle buyurdu: "Ey Âişecik! 'Allâ hümmağfir lî zenbî ve ezhib ğayza kalbî ve ecirnî mineşşeytân' de." Yâ ni: Allâh'ım, benim günahımı affet, kalbimden kızgınlığı gider ve beni şeytandan kurtar."