Çağla Özden

Çağla Özden
@parmesankedisi
Felsefe, Yaratıcı Drama -Tiyatro
İstanbul, 12 Ekim
8 kütüphaneci puanı
771 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
“… kendi sonunu kendin belirleyememek, seni yerinden söküp atacak rüzgarın ne zaman geleceğini bilememek çok asap bozucu olmalıydı.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnancını ve ketumluğunu sınamadığı­nız insanlara sır vermeyiniz.
Titreşen havada bir tuhaflık, bir eli kulağındalık hissi vardı; kalbi büyüyormuş gibi göğsünde doluluk duygusu yaratan bir his. Bir tür kutsallıktı bu - başka bir tanım düşünemiyordu. Belki de ge­lecek yüzündendir, diye düşündü Ursula, durmaksızın yaklaşan gelecek yüzünden. On altı yaşındaydı, her şeyin kıyısında.
"Biliyor musun," dedi Sylvie, aniden ortaya çıkıp Ursula'yı tama­men ayıltarak, "Böyle tembellikle geçen uzun günler asla geri gel­ miyor. İnsan gelir sanıyor ama gelmiyor." "Tabii inanılmaz derecede zengin olmazsam," dedi Ursula. "O zaman gün boyu aylaklık edebilirim."
John Lewis'teki ikindi çaylarında Sylvie "Sen hiç yavrulama ar­zusu duymaz mısın?" diye sormuştu. "Senin tavukların gibi mi?" '"Kariyer kadını'ymış," demişti Sylvie, bu iki kelimenin aynı cümlede yeri yokmuş gibi.