uzi
@pasa53
Parçaları kaybolmuş puzzle gibi insanlar kiminin kalbî,kiminin ruhu, kimininde ruhu yok...
106 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çok beğenerek okuduğum bir kitaptı. İnsanı kendi içinde sorgulamaya iten, derinlikli bir eser. Ancak fark ettim ki, değişim sadece kitap okumakla sınırlı kalmıyor.
Fatih Hoca’nın Yetişkinlik Yolculuğu'na katılmış biri olarak diyebilirim ki, bu kitapta yer alan bilgilerin pek çoğu o yolculukta da vardı. Fakat sadece okumakla özümsenmesi zor. Yetişkinlik Yolculuğu, bu bilgileri içselleştirmem ve hayata geçirmem konusunda bana gerçekten yardımcı oldu.
Bu nedenle kitabı şiddetle tavsiye ederim; hem bireysel farkındalık hem de içsel dönüşüm için harika bir başlangıç olabilir.
Mutluluk ve Başarı İçin Fabrika Ayarlarımıza Geri DönüyoruzFatih R. Civelekoğlu · Çınaraltı Yayınları · 2023106 okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Enteresan bir kitaptı; sürekli ters köşelerle ilerliyor. Tam bir şeyi çözdüm diyorsunuz, hop başka türlü çıkıyor. Sonra bir daha derken yine bambaşka bir gerçek önünüze seriliyor. Gerilim açısından başarılıydı ama karakterlerin ahlaki yönleri tartışmaya açık ve bağ kurulabilecek kişiler pek yoktu. Yine de sürükleyici bir okuma deneyimiydi, tavsiye ederim."
Üç kitabı da bitirdim, meğerse erkek karakterlerin tek farkı isimleriymiş. İletişim tarzları, vücut yapıları, boyları, bakışları… Sanki “romantik kahraman” fabrikasından seri üretim çıkmış gibi. Kadın karakterlerde de durum çok farklı değil: Hepsi geçmişte bitmiş, yerden yere vurdukları ilişkilerden çıkmış, özgüveni eksik, işinde sorunlar yaşayan tipler. Sonra mucizevi bir şekilde erkek karakterle tanışıyorlar ve bir anda hayatın anlamı bulunuyor, özgüven yerine geliyor, eski ilişkinin travmaları buharlaşıyor.
Ve tabii olmazsa olmaz: Daha önce asla orgazm yaşamamışken, bu yeni sevgili sayesinde bir anda hayat boyu eksik kalan şey tamamlanıyor. (Herhalde bunun sırrı erkek karakterlerin hokey oyuncusu olması!)
Tamam, kızların meslekleri farklıydı, hakkını yemeyeyim. Ama diğer her şey o kadar aynıydı ki üçüncü kitapta kendimi “Deja vu” değil “Deja read” yaşarken buldum. İyi ki para vermemişim, yoksa romantik değil, trajikomik bir yatırım olacaktı
Üç kitabı da bitirdim, meğerse erkek karakterlerin tek farkı isimleriymiş. İletişim tarzları, vücut yapıları, boyları, bakışları… Sanki “romantik kahraman” fabrikasından seri üretim çıkmış gibi. Kadın karakterlerde de durum çok farklı değil: Hepsi geçmişte bitmiş, yerden yere vurdukları ilişkilerden çıkmış, özgüveni eksik, işinde sorunlar yaşayan tipler. Sonra mucizevi bir şekilde erkek karakterle tanışıyorlar ve bir anda hayatın anlamı bulunuyor, özgüven yerine geliyor, eski ilişkinin travmaları buharlaşıyor.
Ve tabii olmazsa olmaz: Daha önce asla orgazm yaşamamışken, bu yeni sevgili sayesinde bir anda hayat boyu eksik kalan şey tamamlanıyor. (Herhalde bunun sırrı erkek karakterlerin hokey oyuncusu olması!)
Tamam, kızların meslekleri farklıydı, hakkını yemeyeyim. Ama diğer her şey o kadar aynıydı ki üçüncü kitapta kendimi “Deja vu” değil “Deja read” yaşarken buldum. İyi ki para vermemişim, yoksa romantik değil, trajikomik bir yatırım olacaktı
Üç kitabı da bitirdim ama aslında aynı kitabı üç kere okumuşum; tek fark erkek karakterlerin isimleri. Hepsi aynı fabrika çıkışı: aynı boy, aynı bakış, aynı vücut, aynı cümleler… Kadın karakterler de kopya: özgüvensiz, sorunlu bir geçmiş ilişki, sonra hokeyci prensle tanışıp anında hayat düzeliyor ve “daha önce hiç yaşamadım” dedikleri her şey bir anda yaşanıyor. Meslekler farklı ama karakterler fotokopi. Hazel ve Rory’nin kitapları diğerine göre daha çekiciydi, hatta arada güldüğüm yerler bile oldu ama bu da aynı malzemenin farklı tabakta sunulmuş hali. İyi ki para vermemişim
