Her şey/herkes ölecekse, her şey/herkes çürüyecekse, her şey/herkes bitecekse, her şey/herkes mahvolacaksa, her şey/herkes kötüleşecekse, her şey/herkes gidecekse "AN" lara biçtiğimiz değeri arttırmak mutluluğu da asla sebeplere bağlamamak lazım sanırım.
Çünkü insan en çok iddiasından vurulur. En çok iddiasının olduğu yerden yer alır. En çok orası kanar. Öyle vurulursun ki bütün tükürdüklerine ekmek banar, üstüne sigarayı da içmez paketiyle yersin.
Severken bile öğretilmiş, ezberletilmiş kalıplar üzerinden duygularımıza yön veriyoruz. Böyle olunca haliyle dedikodu da mutsuzluk da kaçınılmaz oluyor.