İnsan sabahtan akşama bir şey bekler ama hiçbir şey olmaz. İnsan bekler de bekler. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, düşünür, düşünür, düşünür; ta ki şakakları ağrıyana dek. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız.
Dört aydır elime kitap almadım; birbiri ardına yazılmış kelimeler, satırlar, sayfalar, yapraklar görebileceğim ve beni yönlendirecek yeni, farklı, taze fikirler içeren, bu fikirleri beynime yazabileceğim, zihnimi zehirleyecek ve bunaltacak bir kitap bile gelmedi aklıma.