- Oturup bakmak yasak değil.
-Belki onu da yasaklarlar. Kafalarına göre yasaklıyorlar.
- O zaman var olduğumu kabul edeceklerdir. Zaten yasak olan bir şeyi yaptıysan hedef alınan şey eylemindir.
Ölmek istediğini dile getirdiğinde herkes sana hastalıklıymışsın gibi davranır! Hayatın kendisi neden hastalıklı değil? Ve ölmek isteyen herkesin neden aklı başında sayılmaz?"
Sonra başka bir döngü başlar: Anne ofise geri döner ve ortamdaki neşe giderek azalır. Yeterince iyi performans göstermezse dikkatler üzerine çekilir. Sanki kimse hayatındaki değişimin farkında değildir ve herkes bir an önce eskisi gibi olmasını istiyormuş gibi davranır. Çalışma saatlerinin azaltılmasını talep ederse başkaları için sorun olur. Çok fazla şikayet ediyorsa belki de annelik ona göre bir şey değildir. Hiç şikayet etmiyorsa çocuğundan bahsetmeyen tuhaf kadının tekidir.
Bir ofiste anne olmak, iki ucu keskin bıçak gibidir. Çocuk bir neşe kaynağıyken anne sistemin paslanmaya başlayan bir parçasıdır.