*En kısıtlı yaşam koşullarında mutlu ve bağımsız olmak...
*Kendine yetme, yani kişinin mutluluk için gerekli her şeyi içinde taşıyabilmesi...
*Uzlaşımsal değerlere meydan okumak...
Diyojen - Riogenes (Kinik filozof)
Bir insanın ruhunu ve bedenini sessizlik çukuruna gömerek cezalandırmanın onu ne kadar kırabileceğini biliyordu. Peşinden gitmeye çalışırken yokluğa yuvarlanmıştım. Dipsiz, bucaksız, havasız, boğucu hiçlik zindanına bir kez daha kilitlemişti beni. Ruhumun ince, zayıf boyası dökük duvarları deprem sonrası çatlaklarla doluydu, benliğimi sarmalayan odalar yıkılmaya yüz tutmuştu, bir sonraki sarsıntıya dayanabileceğim kuşkuluydu.
İnsanı hemen etkisi altına alan bir havası vardı. Güzelliğin ötesinde bir şey. Güzelliğin ötesinde, her yanını yara bere içinde bırakacak kadar büyük, sivri dikenle çevrili bir muamma. Çöl karanlığında seni çağırıp duran efsunlu ses, kum tepelerinin ardındaki su kaynağı.
Kendi hayatının boşluklarına da aynı maharetle dokunabilmiş miydi? Başkalarının yaralarını şefkatle sararken kendi yarasına aciz kalan, başkalarını düştüğü yerden kaldırırken kendisi için güç yettiremeyen, başkalarına sürekli gülümserken gözyaşlarını içine akıtan kadınlardandı belki de.