*En kısıtlı yaşam koşullarında mutlu ve bağımsız olmak...
*Kendine yetme, yani kişinin mutluluk için gerekli her şeyi içinde taşıyabilmesi...
*Uzlaşımsal değerlere meydan okumak...
Diyojen - Riogenes (Kinik filozof)
İblis:
"Göz okşuyor, tadına bakmaya davet ediyor,
Hikmet veriyor kudreti. Engel nedir peki. Bir an önce uzanıp doyurmaya,
Hem bedeni, hem de dimağı."
Havva:
Böyle diyerek, uzattı o şer anında
Temkinsiz elini meyveye doğru,
Kopardı, yedi. Yeryüzü bu yarayı hissetti
Ve Tabiat oturduğu yerden âh ederek Tekmil işlerinin arasında,
Her şeyin yitirildiğine dair
Elem işaretleri verdi. Suçlu yılan
Gerisin geri çekildi çalılara
İyiden iyiye, çünkü Havva şimdi Ağzındaki lezzete dalmıştı tamamen; Başka hiçbir şeyi gördüğü yoktu.
Tattığı hiçbir meyvede yok gibiydi Böylesi lezzet; bu belki doğruydu....
Ayartıcı kurnazca cevap verdi:
"Sahi mi? Tanrı bahçedeki bunca ağaçtan
Meyve yemeyeceksiniz mi dedi,
Sizi yerde ve gökte her şeyin
Efendisi ilan ettiği halde?"
Yine günahsızca, dedi ki Havva: "Bahçedeki her ağacın meyvesinden Yiyebiliriz, orta yerdeki bu latif ağaç haricinde;
Ondan yemeyin, dedi Tanrı,
Ona dokunmayın, ölürsünüz yoksa."
Havva:
"Ey yılan, keşke buraya gelmeseymişiz, Bana bir faydası olmadı; burada nice meyve varsa da,
Sana kalsın itimat etmek kudretlerine; Harika olmalılar gerekten, onlar ise bunun sebebi.
Fakat ne tadabiliriz bu ağaçtan,
Ne dokunabiliriz ona; Tanrı öyle emretti Ve bu biricik ilahi emri bıraktı bize. Aklımızdır yasamız, kendimiz koyarız Kendi yasamızı bundan başka her şeyde."
İblis:
"Tadacaktım o elmalardan. Bir aradayız
Karşı durması zor açlık ve susuzluk,
İyice çoğalan kokusuyla beni çağıran
Albenili meyvelerin. Hemen sarıldım Ağacın yosunlu gövdesine;
Zira yerden yüksekteki dallara
Sen ve yahut Adem ulaşırdınız ancak. Ağaç etrafında tüm diğer hayvanlar Görüp aynı arzuyla, hasret ve gıptayla bakar,
Fakat ulaşamazlardı oraya. Artık varmıştım
Ağacın dalları arasına; nice cazip meyve Çok yakınımda asılıydı. Hiç durmayıp Kopardım, yedim yiyebildiğim kadar;"...