Türkan Şen

Türkan Şen
*En kısıtlı yaşam koşullarında mutlu ve bağımsız olmak... *Kendine yetme, yani kişinin mutluluk için gerekli her şeyi içinde taşıyabilmesi... *Uzlaşımsal değerlere meydan okumak... Diyojen - Riogenes (Kinik filozof)
İblis: "Göz okşuyor, tadına bakmaya davet ediyor, Hikmet veriyor kudreti. Engel nedir peki. Bir an önce uzanıp doyurmaya, Hem bedeni, hem de dimağı." Havva: Böyle diyerek, uzattı o şer anında Temkinsiz elini meyveye doğru, Kopardı, yedi. Yeryüzü bu yarayı hissetti Ve Tabiat oturduğu yerden âh ederek Tekmil işlerinin arasında, Her şeyin yitirildiğine dair Elem işaretleri verdi. Suçlu yılan Gerisin geri çekildi çalılara İyiden iyiye, çünkü Havva şimdi Ağzındaki lezzete dalmıştı tamamen; Başka hiçbir şeyi gördüğü yoktu. Tattığı hiçbir meyvede yok gibiydi Böylesi lezzet; bu belki doğruydu....
Sayfa 357 - İthaki Penguen Kitap·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İblis: "Gösteriyor bu latif meyveye ihtiyacın olduğunu. Ey insan tanrıça, uzan öyleyse, tat serbestçe."
Sayfa 354 - İthaki Penguen Kitap·Kitabı okudu
Ayartıcı kurnazca cevap verdi: "Sahi mi? Tanrı bahçedeki bunca ağaçtan Meyve yemeyeceksiniz mi dedi, Sizi yerde ve gökte her şeyin Efendisi ilan ettiği halde?" Yine günahsızca, dedi ki Havva: "Bahçedeki her ağacın meyvesinden Yiyebiliriz, orta yerdeki bu latif ağaç haricinde; Ondan yemeyin, dedi Tanrı, Ona dokunmayın, ölürsünüz yoksa."
Sayfa 351 - İthaki Penguen Kitap·Kitabı okudu
Havva: "Ey yılan, keşke buraya gelmeseymişiz, Bana bir faydası olmadı; burada nice meyve varsa da, Sana kalsın itimat etmek kudretlerine; Harika olmalılar gerekten, onlar ise bunun sebebi. Fakat ne tadabiliriz bu ağaçtan, Ne dokunabiliriz ona; Tanrı öyle emretti Ve bu biricik ilahi emri bıraktı bize. Aklımızdır yasamız, kendimiz koyarız Kendi yasamızı bundan başka her şeyde."
Sayfa 350 - İthaki Penguen Kitap·Kitabı okudu
İblis: "Tadacaktım o elmalardan. Bir aradayız Karşı durması zor açlık ve susuzluk, İyice çoğalan kokusuyla beni çağıran Albenili meyvelerin. Hemen sarıldım Ağacın yosunlu gövdesine; Zira yerden yüksekteki dallara Sen ve yahut Adem ulaşırdınız ancak. Ağaç etrafında tüm diğer hayvanlar Görüp aynı arzuyla, hasret ve gıptayla bakar, Fakat ulaşamazlardı oraya. Artık varmıştım Ağacın dalları arasına; nice cazip meyve Çok yakınımda asılıydı. Hiç durmayıp Kopardım, yedim yiyebildiğim kadar;"...
Sayfa 348 - İthaki Penguen Kitap·Kitabı okudu