Eren GÜNDÜZ

“Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi. Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasındaki fark dokunuştadır, derdi. Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir; bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak.”

Reklam

Eren GÜNDÜZ

Bir sahneyi ve çok sayıda aktörü geride bıraktığını hissediyordu. Büyük seansı ve bütün o mırıldanan hayaletleri geride bıraktığını hissediyordu. Korkutucu bir gerçekdışlıktan, yeni olduğu için gerçekdışı olan bir gerçekliğe geçiyordu.

Eren GÜNDÜZ

Ortalıkta öyle fütursuzca, rahatça şiir okuman büyük aptallıktı. Aptal, lanet olası bir züppenin yapacağı bir şeydi. Bir insana üç beş dize verirsen kendini tüm Yaradılışın Tanrısı sanır. Kitaplarınla su üstünde yürüyebileceğini sanırsın

Takip Önerileri

Eren GÜNDÜZ

Ateş nedir? Bu bir muamma. Bilim insanları sürtünme ve moleküllerle ilgili saçma sapan laflar ediyor bize. Ama aslında bilmiyorlar. Ateşin asıl güzel yanı sorumluluğu ve davranışların sonuçlarını yok etmesi. Sorun çıkaran bir şey fazla yük olmaya başlarsa, onu yakma fırınına atarsın. Şimdi, sen bir yüksün Montag. Ve ateş temiz, hızlı, kesin bir şekilde seni omuzlarımdan alacak; sonradan çürüyecek bir şey kalmayacak geride. Antibiyotik, estetik, pratik.”

Eren GÜNDÜZ

“O her şeyi gördü. Kimseye bir şey yapmadı. Herkesi rahat bıraktı sadece.” “Rahat bırakmışmış... Haydi oradan! Senin etrafında dolanıp kanına girdi, değil mi? Tek yetenekleri başkalarına suçluluk duyurmak olan, afallamış bir halde insana tepeden bakan susan o lanet olası iyiliksever işgüzarlardan biri. Gece yarısı güneşi gibi yükselip insanı yatağında terletirler yahu!”