Kübra Peçenek
@pecenekkubra
Aylin Balboa okumaya bu kitapla başladım ve belli ki son da olmayacak. :)
Kitap ayrılıktan sonra toparlanamama halini, toparlanıyorum sanarken daha da çöküşü ve en sonunda kendi kendini tamir edişi anlatan çok güzel bir hikâye. Bir yandan güldürürken bir yandan midene giren bir kramp yüzünü soldurabiliyor. Dili yakın ve çok akıcı.
“Öyle işte. Hâlâ biraz soğuk geliyor ama battıkça alışıyorum. Kendimi boşa aldım bayırdan aşağı koşuyorum. Düşüyorum gibi görünüyor olabilir ama bakma aslında uçuyorum. Söylediklerimin hepsini unut, sanki ben biliyorum da mı yaşıyorum Osman?”
