Kübra Peçenek

İnsan denen şey, anılarını yakıt olarak kullanıp yaşamını sürdürüyor olamaz mı acaba?
Reklam
İçim savaş meydanı gibiydi ama savaş meydanda değildi. Aklım, damperli bir kamyondan dökülür gibi olduğu yere yığıldı. Cinnetime fon niteliğinde bir yağmur başladı.
Hayal görmenin en kötü tarafı dokunma isteğini karşılayamamaları. Çünkü üstünden ne kadar zaman geçerse geçsin mutlu görüntülere rastlamak halen mümkün.
79- De ki: ‘Onları ilk defa yaratan, (yine) onları diriltecek! Çünkü O, her türlü (mahluku ve onları) yaratmayı hakkıyla bilendir.’
67- Ve dileseydik, (en dirayetli) oldukları(nı zannettikleri) yerde onların şekillerini (çirkin bir sûrete) elbette değiştirirdik de (bundan kurtulmak için), ne ileri gitmeye güçleri yeter, ne de geri dönebilirlerdi.
Reklam