Pelin
@pelinnn
Ne demiş şair: Bir büyük oyun bu yaşamak dediğin; beni ya sevmeli ya öldürmeli...
Şu anda okuduğu kitaplar
Düşündürücü...
Okuduğum için asla pişman olmadığım bir kitap.
Çok popüler olan kitaplar beni çoğu zaman hayal kırıklığına uğrattığı için bu kitaba da önyargılı yaklaşmıştım. Yorumlar keskin olarak ikiye ayrılmış; aşırı eleştirenler ve çok beğenenler.
Eğer konusu hayatınıza dokunuyorsa mutlaka beğeneceğiniz bir kitap, kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Paralel yaşamlarda çok farklı hayatlarımız olduğu kurgusuna dayandırılmış ama aslında hayal ettiğimiz ve pişmanlığını duyduğumuz diğer seçimlerin aslında o kadar da güzel olmadığını anlatıyor. Yaşadığımız anda memnun olmadığımız hayatlarımızın belki de en iyi seçim olabileceğini sorgulatıyor.
Bu kadar ağır eleştirileri hak etmeyen bir kitap bence. Akıcılık var, kurgu var, anlatılanlar boş değil düşündürücü, farklı yaşam hikayeleri gereğinden fazla değil, tam ayarında ve uzatılmamış. Kitabın ortalarına doğru ana kahraman Nora’nın Hugo ile arasında geçen diyaloglar kitabın özeti niteliğinde ve özenle yazılmış.
Merakla okudum ve kısa sürede bitirdim, sonrasında ne oldu acaba diye merak ettim. Tadı damağımda kaldı. İyi ki okumuşum…
Akıcı bir dil ile yazılmış, sürükleyici… Gelecekte geçen olayların anlatıldığı distopik bir kitap. Konusu her yerde yazıyor zaten. Ana tema kitap sevgisi; bu sebeple ilgimi çekti ve severek okudum.
Yazarın bu kitabı 1950’lerde yazdığını düşünerek okuduktan sonra büyük saygı duyduğumu ifade etmek isterim. Yıllar geçse de bugün yazılmış hissi uyandıran kitapları seviyorum ama bu durum aynı zamanda bana dünyanın bazı konularda yıllardır hiç pozitif yönde değişmediğini hatırlatıyor.
“Ooo muhteşemdi, çok etkilendim” diyemem ama saygı duyarak ve severek okudum. Günümüzde yazılmış olsaydı fikrim değişirdi, yıllar önce yazılmış olması en etkileyici tarafı bence…
Bir gün bu durum gerçekleşecek olsaydı benim tarafım kitapları yakan değil, onları saklayıp yanan taraf olurdu sanırım…
Tekrar Eden Karakterler
Ayşe KULİN’in neredeyse bütün kitaplarını okumuş birisi olarak yorum yapmak istiyorum izninizle.
Yazarın bu kitabını alırken konusuna baktım ve alıp almamak arasında çok kaldım. Distopik kitapları (1984 hariç, onun ayrı bir yeri var) pek sevemedim. Sonra dedim ki yazarın akıcı dili, basit anlatımı, güncel olayları kitaplarının içine katma çabası, kadınları anlatma uğraşı için yine alınır ve aldım…
İki okumada bitirdim kitabı, yine akıcı, yine karakterler üzerinden gidilmiş. Tutsak Güneş kitabındaki yöntemi denemeye devam etmiş. Kitabı okuduktan bir süre sonra diyorsunuz ki yahu ben bu karakteri biliyorum sanki bir yerlerden; sonra zihnimi zorlayınca hatırladım ki Kanadı Kırık Kuşlarda yer alan Esra ve Sude. Kördüğüm kitabında yer alan Esra, gazeteci sevgilisi, Nazi baskısından kaçan doktor dedesi… Tutsak Güneş kitabında da var mıydılar onu hatırlayamadım. (Bu Esra her kitaptan çıkıyor) Anlayacağınız yine bir serinin içerisindeyiz.
Finale kadar gayet güzel gidiyordu, az sayfa kaldığını görünce dedim ki eyvah aceleye getirilmiş bir final olacak galiba, öyle de oldu… Tahminim yeni kitabında bu seriyi devam ettirecek yazar ve bu sefer baba oğul Varol ele alınacak. Devamının gelme fikri olabilir, tamam ama bence böyle aceleyle bitmemeliydi bu hikaye…
Güncel olayların unutulmaması adına hikayeye yerleştirilmesi güzel bir düşünce ama hep havada kalıyor biraz bu bölümler kitaplarda, sanki biraz daha harmanlanabilir.
Son olarak, çok sevdiğim çok saygı duyduğum bir yazardır kendisi, sıkı da okuyucusuyumdur, eleştirmek bana düşmez tabi ki… Ancak bir diğer kitapta benzer karakterlerle karşılaşmak beni biraz yoruyor, önceki kitapları hatırlamaya çalışıyorum, hatırlayamıyorum. Bu kitabın zaten kendisine özgü bir konusu var, neden yeni karakterlere şans verilmesin ki… Eee tabi