...akşamı seyrediyordum. Daha doğrusu akşam olacakmış da onun hazırlığını yapıyorlardı. Mor, kırmızı, eflatun, pembe, tahtalar, kalaslar getirdiler. Ufka yığdılar. Sonra iple güneşi çektiler. Fakat biliyor musun, bu güneş değildi, sendin. Yüzün şimdiki gibi güzeldi, hatta daha mahzun olduğun için daha güzeldin.
İnsanı zihninde taşıdıkları değil, yüreğinde taşıdıkları yorardı.Susmak, susturulmaktan daha ağır, hiçlik varlıktan daha derindi.
Reklam
Pembe suratlı yalancılara:)Alıntı
“O kadar da kötü değildi,” dedi Bonnie ama ne zaman yalan
söylese olduğu gibi yanakları pembeleşmişti.
" Dağlar dudaklarını boyar pembe bir tüyle
Köprüde fersiz gözler açılır üzüntüyle:
Sabah, ıstırap çeken kalplerin akşamıdır..."
Reklam
Reklam