Fikir, terapi şeysi eğitimi alan acemilerden çıkmıştı. Ustalarımızın yaptıklarını seyretme şansımız neden yok diye sızlanmışlardı:
Onlar kendi yanlışlanından söz ederken bile belli bir ustalık sergiliyor. Oysa bizler, yanlışımızı ya hayat bir hata olarak algılıyoruz ya da körlemesine 'zaten herkesin yaptığı da bul" deyip işin içinden çıkıyoruz. Bu insanları kanlı canlı terapi şey ederken görme şansımız yok, bari onlara terapi şey edilirken göremez miyiz, diye kazan kaldırmışlardı.
"Kadınlar gecelik dikilmelerin ödülüdür.
Ayakta başla nerede bitirirsen bitir.
Ama kendini değil; bir sonraki dikilme için sen sana lazımsın.
Aman kendine fazla yaklaşma, fazla hayranlık karışıklık yaratır.
Sen Mart ayı yaşamlısın."
Postmodern Anayasa -Yeni Ahit- Bap: Erkekler Dikilenlerdir.
"Analar ve memeler olmasaydı zihnimizdeki şefkat nasıl döllenirdi?
Her sözcük bir öykü, her cümle bir romandır.
Yeter ki anamız dinlesin ve şefkatiyle emzirsin.
Akıl onun bunun çocuğudur.
Islaha ihtiyacı vardır.
Ona kim ki ana bulur, o aziz bir..."
Postmodern Anayasa -Yeni Ahit- Bap: Aman Anamız.