Yanılgının karanlığından
İnancın ateşlı sözcükleriyle
Düşmüş ruhunu kurtardığımda,
Çırpınarak lanetlendin,
Aklını çele yüz karasını;
Unutan vicdanın,
Hatırladığında idamını,
Anlattın bana,
Benden önce var olan her şeyi,
Ve birden ellerinle yüzünü kapayıp,
Utanç ve dehşet içinde,
Gözyaşlarına boğuldun,
Öfke içinde, sarsılarak...
Anlayışınızla övünmeye kalkıyorsunuz, ama tereddüt etmekten başka bir şey yaptığınız yok; çünkü, kafanız az da olsa çalışa bile, kalbiniz kapkaranlik, karanlık bir kalpten ise sağlam, dogru bir anlayış çıkmaz.