Zamanla, uçan şapkalarının bile ardından uçamaz oldular. Pratik eksikliği işte diyorlardı; fakat asıl neden, artık inanmıyor oluşlarıydı.
Yıldızlar çok güzeldir, fakat herhangi bir olayda fiili bir rol üstlenemezler, sonsuza kadar seyirci kalmak zorundadırlar.
Reklam
“O zaman yolumuza devam ederiz,” dedi John.
“Asıl korkunç olan da bu John. Nasıl duracağımızı bilmediğimiz için sürekli yola devam etmek zorundayız.”
“Bak şimdi Wendy, dünyaya gelen ilk bebek hayatında ilk defa güldüğünde, gülüşü binlerce parçaya ayrılmış ve her parça sağa sola dağılmış, işte periler de böyle çıkmış ortaya.”
…
“Ve bu nedenle,” diye devam etti Peter uslu uslu, “dünyaya gelen her kız ve oğlan çocuğu için bir peri olması gerekir.”
“Olması gerekir derken? Yok mu yani?”
“Hayır. Farkındasındır, günümüzde çocuklar çok şey biliyor, kısa süre sonra perilere inanmamaya başlıyorlar ve ne zaman bir çocuk ‘Ben perilere inanmam’ dese bir yerlerde bir peri düşer ölür.”
"Ah sevgili eşim," dedi Peter alçak sesle, ocağın karşısında ısınıyordu. Oturmuş bir çorabın topuğunu onaran Wendy'ye bir bakış attı, "Sen ve ben, tüm günün yorgunluğunun ardından böyle ocağın karşısına oturmuşuz, etrafımızda çocuklar, bundan daha hoş bir akşam mı olur..."
"Ne hoş değil mi Peter?" dedi Wendy. Son derece şükran doluydu. "Peter, bence Kıvırcık burnunu senden almış."
"Michael da sana çok benziyor."
Reklam
Reklam