Anlatmak, yaşamaktan üç kat daha yorucu. Çünkü olanları anlatabilmek için yaşamak ve hatırlamak gerekiyor; her biri birbirinden ağır ve zahmetli. Güzel başlayan fakat acıyla biten hatıraları kim anlatmak ister ki?
Bir süredir sıkıntılı anlarımızda aynısını yapıyoruz; birbirimize sarılarak sevginin şifa veren sıcaklığına kendimizi bırakmak yerine, aynı rahimde duran iki ayrı cenin gibi kıvrılıp ötekine sırtımızı dönüyoruz.