Müphem
@phoenixf
15 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şimdi bazı şeyleri değiştirip değiştiremeyeceğini düşündü.
Kırk yıl yaşlı bir adamı yedirip içermesi, yıkayıp paklaması, tıraş etmesi niyeydi? Bazı şeyleri neden yaptığını, bazı şeyleri neden yapmadığını bilemiyordu hâlâ. Ziya Bey ölmeden önce bunları ne zaman oturup düşünecek olda bir işi çıkardı; evde hiç düşünemezdi, kapının önüne ya da aşağıya, bostana inerdi. Arnavut bahçıvanla bir iki sözcük konuşurdu, anlamı yoktu pek konuştuklarının, yeşilliklere falan bakar, içi açılırdı. Ziya Bey’le iki söz edemezdi.
Gelenler dostlarıydı
Yüzlerindeki en küçük sivilceyi görebiliyordu.
Ayakta duranlar resme benzemeye başladılar gittikçe.
Yaş sırasına göre dizilmişlerdi.
Resmin kenarında Süleyman Şefik Paşa duruyordu.
Sağ omzuna bir melek kondu.
En önde parlak çizmeleriyle Ziya bey.
Titredi,
Yok oldu...
- Bir tanem, senin çoğunlukla bütün insanları sevip beğenmeye karşı aşırı bir eğilimin var. Kimsede kusur görmezsin. Senin gözünde tüm dünya iyi, herkes hoştur. Ömrümde senin tek bir kişi üstüne kötü söz söylediğini duymuş değilim.
- İnsanlara kusur bulmakta acele etmek istemem. Gene de düşündüklerimi her zaman olduğu gibi söylerim.
Bir gün, Bilinmez'in peşine düşmüş; altın, serüven ve piramitleri aramaya çıkmış insanların terini ve hayallerini de getiriyordu. Rüzgarın özgürlüğünü kıskandı delikanlı ve onun gibi olabileceğini anladı. Kendisinden başka hiçbir şey engel değildi buna.
Sayfa 44
