“Daha insan” olmaktan kastım, içsel bir olgunluk elbette, “daha mutlu” olmak demek değil. Açgözlü ve vahşi çağımızın gamsız insan kütlesi için ne kadar gülünç bir eğilim, ne kadar da boş bir çaba. Kemale ermenin basamaklarını tırmanmayı aklından bile geçirmeyen, küçülerek yaşayan bu insan kütlesinin zihninde, hayat belirtisi göstermeyen, sonsuz uykuya yatmış birkaç hücreden ibaret bir şey artık insan olmak. Sanmam ki bu çağın çocuklarının merhametle karşılaşması, zihinlerinde uyuyan o kısır hücreleri uykudan uyandırabilsin.