Madem ki düşünmüş, o halde bir sebebi vardır. Bu sebebi kendisine sabahleyin sordum. Bilmiyorum, içimden öyle geldi cevabını verdi. Demek ki içimden gelmiş. İçten gelen her şey doğrudur.
En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı.Kendi içine kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.