mustafa Binbaşı
@pircaz
Ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.
öğrenci
12 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Çünkü en zor iştir açık bir eli sevgiden dolayı kapatmak ve armağan eden birisi olarak utancını korumak.
Reklam
Ne kadar utanıyorum, yukarı çıkarkenki halimden ve sendeleyişimden! Nasıl da alay ediyorum, nefes nefese kalışımla! Nasıl da nefret ediyorum uçanlardan! Ne kadar yorgun oluyorum yükseklerde!
Ve sen, ilk yoldaşım, hoşça kal! İyice gömdüm seni ağacının kovuğuna, iyice gizledim seni kurtlardan. Ama ayrılıyorum senden, vakit geldi, iki tan ağırtısı arasında yeni hakikat doğdu içime. Çoban olmamalıyım ben, mezarcı olmamalıyım. Bir daha konuşmayacağım halkla; son kez konuştum bir ölüyle. Yaratanları, hasat edenleri, şölen yapanları dost edinecegim kendime: gökkuşağını ve üstinsanın tüm basamaklarını göstereceğim onlara.
Çoban yok ve bir sürü var! Herkes aynı şeyi ister, herkes aynıdır: başka türlü hisseden kendi ayağıyla gider tımarhaneye.
Kendini can sıkıntısına tamamen kapatan biri, kendini kendisine karşı da kapatır: kendi içindeki kuyunun canlandırıcısı suyunu hiçbir zaman içemez.
