Düşünmesi öyle acı vericiydi ki olanca hızımla anıları kafamdan atıverdim. Her zaman yaptığım gibi.
İnsanlar konuşmasalardı, kendi yaşamlarının sesini daha iyi duyabilirlerdi. İnsanlar konuşmasalardı, bir şey söylediklerinde, söylemeyi seçtikleri şeyler önem kazanırdı...
Ben de merak ediyorum: Sen benim anlamadığım şeylerle ilgilenip anladığım şeylerle ilgilenmiyorsan, konuşacak neyimiz kalacak ki?
Yapmak zorunda olduğum şeyler var, biliyorum. Yemek yemek zorundayım. Su içmek zorundayım. Nefes almak zorundayım ama bunların ötesinde, yeryüzünde gerçek anlamda yapmak zorunda olduğum hemen hiçbir şey yok...