Hocası, "Bir ülkede adaletin olup olmadığını, insanların haklarının devletin kapısında mı yoksa kendi kendilerine mi aradığına bakarak anlayabilirsin" demişti.
Insanlar ömür denen şeyi ne de uzun sanıyorlar. Hiç bitmeyecekmiş gibi yaşıyorlar. Hiç ölmeyeceklermiş gibi dolaşıyorlar, oysa etraflarında o kadar ölüm var ki o kadar çok ölen var ki etraflarında yine de ibret almıyorlar. Ölüm denen mecburiyetin bir gün onlara da geleceğini akıllarına hiç getirmiyorlar. Sanki ölenler hep diğerleri olacakmış zannediyorlar. İnsan ne kadar insana meyilli unutmaya ne kadar da alışık...