Bundan sonraki birkaç saat gerçekten büyük bir işkence oldu. Öncelikle, sevgi gösterisinde bulunmak konusunda pek başarılı olmadığımı anladık. Sonra beni kendini beğenmiş biri gibi göstermeye çalıştık ama bunun için gerekli olan küstahlık bende yoktu. Görünüşe bakılırsa gaddar görünmek için fazla savunmasızdım. Espritüel biri değildim Ya da eğlenceli. Ya da seksi. Ya da gizemli.
Oturumun sonunda, hiç kimse olmadığıma karar verdik.
''Yemek gelmeden önce ne diyordun? Benimle ve... Rakibimin olmamasıyla ilgili... Başına gelen en iyi şeyin...''
Ortamın, kameraların yanaklarımın kızardığını algılayamayacakları kadar loş olduğunu umarak ''Son kısmı hatırlamıyorum,'' dedim.
''Ah, doğru. Bunu ben düşünmüştüm,''dedi.