When we were together, though, the game didn’t even exist. The rest of the world dissolved until I believed this was how things truly were. Like I’d never been that girl who’d felt entirely alone, misunderstood, and I’d always been this one: known, loved, wholly accepted by Alex Nilsen.
Gözlerim açık gördüğüm bir kâbus gibiydi. Bağıramıyordum, kıpırdayamıyordum ve yanmak yerine boğuluyordum. Cehennem bu sefer buz kesmişti.
Sayfa 332
“Buna alışmış olman sana zarar vermediği anlamına gelmez.”
“Babam bana hep fotoğrafın onu çeken kişinin duygularını yansıttığını söylerdi. Ve güzel bir fotoğraf çekmenin en iyi yolu sevdiğin bir şeyi seçmektir.”
